her şey anını bekler

Yazar, ölümün diliyle, “Ben gidiyorum ey insanlar, dünya size kalsın!” dedi mi, dirilerin nazarında antika eserler gibi birden kıymet kazanır. Geride kalanlar onu merak eder, özel notlarına varıncaya dek bütün yazılarını okumak, gizli dünyasını tanımak isterler. Mezarı başında konuşmalar yapar, hakkında takdir yazıları yazar, adına yarışmalar düzenlerler. Tanıyanlar hatıralar anlatır, böylece sürer gider bu gösteriler. Benim için böyle şeyler yapacaklarını sanmıyorum. Popüler biri sayılmam çünkü. Bunu arzu etmedim. Kendimi bir sır gibi sakladım bugüne dek. İsmi kitaplarından önce gelen bir yazar olmak istemedim. Sanatımla, eserlerimle var olmaya çalıştım. “Sessiz yaşadım, kim beni nerden bilecek” dizesini hayat ilkesi saydım.